บทที่ 112 ตกใจเก้อ

สภาพแวดล้อมของตู้นอนแข็งย่อมดีกว่าตู้ที่นั่งแข็งมาก ซ่งชิงเฟิงจัดแจงให้ผู้เฒ่าทั้งสองนั่งลงเรียบร้อยแล้วก็เตรียมจะเดินไปหาที่นั่งของตัวเองในตู้ที่นั่งแข็ง

ลู่ต้าลี่รั้งตัวเขาไว้ "ชิงเฟิง แกอย่าไปลำบากเลย อยู่ที่นี่แหละ เตียงบนให้แม่แกนอน ส่วนพวกเราพ่อตาลูกเขยก็ผลัดกันพักผ่อนที่เตียงล่างนี่ พอกล่อมแกล้มถูไถไปได้"

ซ่งชิงเฟิงคิดดูแล้วเห็นว่าเข้าที ไม่อย่างนั้นหากต้องไปนั่งหลังขดหลังแข็งอยู่บนเก้าอี้ตลอดสามวันสามคืนก็คงไม่ไหวจริงๆ