บทที่ 133 ยอมรับผิด

ได้ยินดังนั้น เฝิงหย่าจึงรีบคุกเข่าลงตาม พลางเอ่ยเสียงเบา “พ่อคะ แม่คะ เรื่องคราวนี้เป็นฉันเองที่ผิด ฉันไม่สืบสาวราวเรื่องให้กระจ่างก็โวยวายเอาแต่ใจ ขอโทษด้วยนะคะ ต่อไปฉันจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้วค่ะ”

เมื่อเห็นเฝิงหย่ายอมก้มหัว สีหน้าของลู่ต้าลี่จึงผ่อนคลายลงไม่น้อย ถึงอย่างไรเขาก็ไม่อยากเห็นลูกชายคนโตต้องหย่าร้าง

เขาจ้องมองทั้งสองคนเขม็ง “รู้ตัวว่าผิดจริงเรอะ”