บทที่ 145 ทัศนคติไม่ตรงกัน

ตอนนั่งคุยสัพเพเหระกันเมื่อช่วงค่ำ เขาก็เห็นสายตาเธอกลอกไปมาตลอด พอประมวลเข้ากับคำพูดของซ่งชิงเฟิง จะไม่รู้ได้อย่างไรว่าเธอกำลังคิดแผนการอะไรอยู่

พอถูกจับได้ เฝิงหย่ากลับไม่ได้ตื่นตระหนก เธอเอ่ยเนิบนาบ "ฉันทำไปก็เพื่อหมิงจูทั้งนั้น ถ้าแกได้ส่วนแบ่งเงินปันผลสักส่วน ก็เท่ากับเก็บไว้เป็นสินเดิมให้ตัวเอง ไม่อย่างนั้นลำพังแค่เงินเดือนคุณคนเดียว แถมยังต้องเลี้ยงลูกชายอีกสองคน วันข้างหน้าพอหมิงจูออกเรือนไป เราจะเอาอะไรให้แกได้ จะให้เตรียมสินเดิมให้ลูกสาวจนไม่เหลือเงินไว้ให้ลูกชายสองคนไปสู่ขอเมียไม่ได้หรอกนะ"

ลู่เหวินไม่สะทกสะท้าน "เรื่องนี้เป็นไปไม่ได้ ล้มเลิกความคิดไปซะ"