บทที่ 163 ช่วงเวลาอันอบอุ่นของยายหลาน

แม่เฒ่าชิวตีเขาเบาๆ ทีหนึ่ง พลางเอ็ดอย่างไม่จริงจังว่า "พูดจาเรื่อยเปื่อย ยายจะรังเกียจใครก็ไม่มีทางรังเกียจแกหรอก"

แม่เฒ่าชิวมีหลานชายหลานสาวตั้งหลายคน แต่คนที่รักที่สุดก็คือซ่งชิงเฟิงจริงๆ เขาเป็นดั่งแก้วตาดวงใจ ใครอื่นก็เทียบไม่ได้ ใครจะหาว่าเธอลำเอียงหรือเลอะเลือนก็ช่าง สำหรับเธอแล้ว ซ่งชิงเฟิงไม่เหมือนคนอื่น

ซ่งชิงเฟิงโอบไหล่แม่เฒ่าชิวแล้วพูดว่า "เพราะงั้นคุณยายก็อย่าเพิ่งไล่ผมกลับเลยครับ ผมอุตส่าห์กลับมาหาทั้งที คุณยายคงไม่อยากให้ผมต้องจากไปด้วยความกังวลใช่ไหมล่ะครับ ส่วนเรื่องโรงงานอาหาร งานส่วนใหญ่ผมก็สั่งการไปหมดแล้ว ไม่มีปัญหาอะไรหรอกครับ อีกอย่างผมก็เป็นแค่คนธรรมดาที่มีเลือดมีเนื้อ ถ้าต้องลงมือทำเองไปเสียทุกเรื่อง อีกไม่นานคงเหนื่อยตายพอดี เพราะงั้นเรื่องไหนปล่อยมือได้ก็ต้องปล่อย ขอแค่ทิศทางหลักไม่ผิดพลาดก็พอครับ"