บทที่ 168 ได้มาจากเจียงอวิ๋น

ซ่งชิงเฟิงหลุดขำ พลางเอ่ยอย่างจนใจ "คุณยายครับ อย่าเพิ่งใจร้อนเลย เดี๋ยวผมกลับบ้านไปขอยืมรถลากจากเพื่อนบ้านมาก่อน ไม่อย่างนั้นมือเท้าคุณยายยังไม่สะดวก เกิดไปชนไปกระแทกตรงไหนเข้า มิใช่ว่าต้องนอนโรงพยาบาลต่ออีกหลายวันหรือครับ"

แม่เฒ่าชิวรู้ว่าที่เขาพูดมีเหตุผล จึงไม่ดึงดันอีก ยอมนั่งรออย่างใจเย็น

ซ่งชิงเฟิงโทรศัพท์ไปบอกเกาเหยียนที่โรงงานก่อนเรื่องที่แม่เฒ่าชิวจะออกจากโรงพยาบาล จากนั้นจึงไปยืมรถลากมาเข็นแม่เฒ่าชิวกลับบ้าน