บทที่ 177 คนฟังเก็บไปคิด

“หลานชายนอกบ้านเฒ่าเกานี่มีเงินจริงๆ กลับมาได้ไม่กี่วัน ฉันเห็นเขากับเมียมาสหกรณ์ตั้งหลายรอบแล้ว ซื้อของไปตั้งหลายสิบหยวนแล้วมั้ง?”

“ก็ใช่น่ะสิ คราวก่อนมาซื้อบิสกิต ลูกอมรสนม น้ำตาลทรายขาว แล้วก็ผลไม้กระป๋องไปตั้งเยอะ มอลต์สกัดก็มี รอบนี้ก็มาซื้ออีก เมื่อกี้เธอเห็นไหมล่ะ พวกเขามีคูปองนมผงตั้งมากกว่าสองใบแน่ะ ไม่รู้ทำงานอะไร ถึงได้มีคูปองเยอะขนาดนั้น”

“เธอจะไปยุ่งทำไมว่าเขาทำงานอะไร มาซื้อของก็พอแล้ว”