บทที่ 182 ก็เกิดใหม่เหมือนกันหรือ

ลู่เหยามองตามไปยังคนที่เดินเข้ามาเช่นกัน เมื่อพบว่าตนไม่รู้จัก จึงหันกลับไปมองซ่งชิงเฟิงด้วยความสงสัย

คนที่มาหัวเราะลั่นอย่างสนิทสนม แล้วนั่งลงข้างซ่งชิงเฟิงโดยไม่ถือตัว “ฉันเอง ต้าเฉียง เป็นไงล่ะ ไม่เจอกันไม่กี่ปีจำกันไม่ได้แล้วเหรอ”

ซ่งชิงเฟิงยิ้มพลางชกไหล่อีกฝ่ายเบาๆ ทีหนึ่ง “จะเป็นไปได้ยังไง ฉันแค่คิดไม่ถึงว่าจะมาเจอนายที่นี่ นายไม่ได้ลงชนบทไปหรอกเหรอ ฉันจำได้ว่าที่ที่นายไปมันอยู่แถบภาคตะวันตกเฉียงเหนือนี่นา”