บทที่ 240 รายงานตัว ขายดีเป็นเทน้ำเทท่า

ซ่งชิงเฟิงไม่กลัวว่าจะถูกแย่งอำนาจ โรงงานอาหารแห่งนี้เขาค่อยๆ พาทุกคนสร้างขึ้นมาทีละก้าว หัวหน้าหลินและคนอื่นๆ ต่างเชื่อมั่นในตัวเขาอย่างยิ่ง ไม่มีทางร่วมมือกับคนอื่นมาแย่งอำนาจของเขาได้ง่ายๆ

เพราะสำหรับคนในหน่วยผลิตหลางซานแล้ว เขาคือลูกเขยของหน่วยผลิตหลางซาน เป็นคนกันเอง ย่อมวางใจได้มากกว่าคนนอกอย่างเฉาหย่งจวิน

อีกทั้งเขายังถือหุ้นในโรงงานอาหารอยู่มาก สูตรสำคัญล้วนกุมไว้ในมือ ต่อให้ไม่มีโรงงานอาหารแห่งนี้ แต่เมื่อมีสูตรเหล่านี้อยู่ในมือ พอถึงช่วงหลังนโยบายปฏิรูปและเปิดประเทศ เขาก็มีความสามารถพอที่จะเปิดโรงงานอาหารแห่งที่สองได้ หากจะพูดให้ไม่รื่นหูนัก ก็ไม่ใช่เขาที่ขาดโรงงานอาหารไม่ได้ แต่เป็นโรงงานอาหารต่างหากที่ขาดเขาไม่ได้