บทที่ 250 เฝิงหย่ายอมเปิดปาก

ซ่งชิงเฟิงจ้องมองเธอเขม็ง พลางเอ่ยขึ้นเรียบๆ “ขนาดเธอมันยังขายได้ แล้วเด็กคนหนึ่งที่ไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไขของมัน ทำไมมันจะขายไม่ได้”

“แกพูดจาเหลวไหล แกแค่ต้องการจะหลอกฉัน ฉันไม่เชื่อแกหรอก! ฉันแค่พลัดหลงกับเขาชั่วคราวเท่านั้น รอให้ฉันหาเขาเจอ พวกเราจะเลี้ยงดูเสี่ยวกวงให้เติบโตเป็นอย่างดี เสี่ยวกวงจะคอยดูแลยามแก่เฒ่าและฝังศพให้พวกเรา!”

“เธอยังจะหลอกตัวเองไปถึงเมื่อไหร่ เฝิงหย่า ในใจเธอรู้ดีว่าที่ฉันพูดล้วนเป็นความจริง เธอแค่ไม่ยอมรับว่าผู้ชายที่ตัวเองแต่งงานด้วยเป็นคนจิตใจโหดเหี้ยมอำมหิตก็เท่านั้น”