บทที่ 261 ถึงที่หมาย

สีหน้าที่เย็นชาลงเมื่อครู่พลันอ่อนโยนขึ้นทันตา ซ่งชิงเฟิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล "ไม่มีอะไร เธอนอนต่อเถอะ"

ลู่เหยาส่ายหน้า "นอนไม่หลับแล้วค่ะ รู้สึกคอแห้งนิดหน่อย"

ซ่งชิงเฟิงเปิดกระติกน้ำที่พกติดตัว น้ำข้างในยังอุ่นอยู่ ลู่เหยาดื่มไปสองอึก ถึงเพิ่งสังเกตเห็นว่าครอบครัวสามคนฝั่งตรงข้ามกำลังมองดูพวกเขาอยู่