บทที่ 353 ใจอ่อน

จู้เซียวเหิงยอมรับฝ่ามือนั้นแต่โดยดี พูดตามตรง จนถึงตอนนี้เขายังไม่อยากจะเชื่อเลยว่า เพียงเพราะเขาเอ่ยปากเรื่องหย่าอย่างจริงจัง เจียงอวิ๋นถึงกับคิดสั้นฆ่าตัวตาย หรือว่าชีวิตในสายตาของเธอจะไร้ค่า ไม่คู่ควรแก่การทะนุถนอมถึงเพียงนั้นเชียวหรือ

เขานึกไปถึงเหล่าสหายร่วมรบที่ต้องพลีชีพในสนามรบ นึกถึงพ่อแม่ของพวกเขาที่ต้องร่ำไห้ปานใจจะขาดเพราะคนผมขาวต้องส่งคนผมดำ ความโกรธสายหนึ่งพลันแล่นริ้วขึ้นมาในอก เมื่อเห็นการกระทำที่ทิ้งขว้างชีวิตตนเองอย่างง่ายดายของเจียงอวิ๋น

บนโลกใบนี้ยังมีผู้คนอีกมากมายเพียงใดที่ปรารถนาจะมีชีวิตอยู่ต่อไปอย่างดี แต่กลับต้องสูญเสียชีวิตวัยหนุ่มสาวเพื่อปกป้องบ้านเกิดเมืองนอนที่อยู่เบื้องหลัง ทว่าเจียงอวิ๋นกลับเลือกจะทิ้งชีวิตไป เพียงเพราะเรื่องหย่าร้างเรื่องนี้