บทที่ 400 นั่นคือสิ่งที่เขาติดค้างฉัน

เมื่อสบเข้ากับสายตาของซ่งชิงเฟิง หลินเส้าเหวินก็ลนลานไปชั่วขณะ แต่ไม่นานก็กลับมาสงบนิ่งได้อีกครั้ง ซ้ำยังส่งสายตาท้าทายกลับมาแวบหนึ่งด้วย

แววตาของซ่งชิงเฟิงไหววูบเล็กน้อย เขาไม่ได้ใส่ใจอีกฝ่าย แล้วรีบสาวเท้าเข้าไปปลอบลู่หมิงกวง

ลู่หมิงกวงซุกตัวอยู่ในอ้อมอกของซ่งชิงเฟิงพลางปล่อยให้น้ำตาเม็ดโป้งร่วงเผาะๆ “อาเขยครับ น้องสาวตีผม เจ็บจังเลย”