บทที่ 404 เสียงหัวเราะและความโดดเดี่ยว

พอกลับเข้ามาในบ้านอีกครั้ง แม้หลินเส้าเหวินจะยังชักสีหน้าอยู่ แต่อย่างน้อยก็ไม่ทำตัวไร้มารยาทเหมือนก่อนหน้านี้แล้ว ฉีเหวินหลานลอบถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก ทว่าสีหน้าท่าทางยังคงเกร็งอยู่บ้าง โชคดีที่คนอื่นๆ ดูเหมือนจะไม่ถือสาหาความ

ก่อนหน้านี้หลินเส้าเหวินยังกินไม่อิ่ม พอได้กลับมานั่งลงอีกครั้ง จึงก้มหน้าก้มตากินข้าวของตัวเองไป ดีที่ไม่ได้ใช้ตะเกียบคุ้ยเลือกอาหารจนเป็นที่น่ารังเกียจอีก

สามพี่น้องบ้านเกากินอิ่มกันอย่างรวดเร็ว เกาเยวี่ยร้องบอกว่าจะออกไปจุดประทัดข้างนอก