บทที่ 408 เปิดอกพูดคุย

ลู่เหวินชะงักไปเล็กน้อย “แม่ครับ เรื่องนี้ผมคิดดูแล้ว ผมว่ามันไม่ค่อยสะดวก ช่างมันเถอะครับ ถึงเหยาเหยากับชิงเฟิงจะช่วยดูแลได้บ้าง แต่ถ้าไม่มีคนคอยดูแลเด็กๆ จริงจังก็คงไม่ได้หรอกครับ”

จางซูเฟินเอ่ย “เรื่องนี้แกไม่ต้องห่วง ฉันกับพ่อแกปรึกษากันแล้ว ถ้าแกยอมส่งเด็กทั้งสามคนมา ฉันกับพ่อแกก็จะอยู่ที่เมืองหลวงไม่กลับไปแล้ว พวกเราจะคอยดูแลเด็กๆ เอง ส่วนเรื่องสำมะโนครัว ชิงเฟิงบอกว่าเขาจัดการได้”

ลู่เหวินเงียบไป