บทที่ 422 เรื่องราวคราวกลับเมือง

ลู่เหยาได้ยินคำนั้นเข้าพอดี สีหน้าจึงเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง "จะอย่างไรก็ไม่ควรลงไม้ลงมือกับเด็กเลยนะคะ ทำแบบนี้มันเกินไปจริงๆ"

ป้าไช่ "ใครว่าไม่ใช่ล่ะ เด็กนั่นเพิ่งจะเจ็ดแปดขวบเองมั้ง จะไปประสาอะไร เรื่องของผู้ใหญ่แท้ๆ ดันเอามาลงกับเด็ก ไม่มีความเป็นคนเอาเสียเลย"

หงจินอวี้กลับไม่แปลกใจ "เรื่องแบบนี้มีเยอะแยะไป พวกเธอไม่ค่อยได้สนใจถึงไม่รู้ ตอนนี้ปัญญาชนกลับเมืองเยอะขึ้นเรื่อยๆ เดินออกไปก็ได้ยินแต่เสียงทะเลาะกันทุกวัน เดี๋ยวบ้านโน้นมีปากเสียง บ้านนี้ก็มีเรื่อง เพื่อแย่งบ้าน เพื่อแย่งงาน คนในครอบครัวกัดกันยังกับไก่ชน ไม่เห็นมีอะไรน่าแปลกเลย"