บทที่ 433 ข่าวคราวที่ไม่คาดคิด

เฉียนติ้งปังนึกไม่ถึงว่าซ่งชิงเฟิงนอกจากจะไม่ตำหนิแล้ว ยังเอ่ยปากห่วงใยสุขภาพของเขาอีก ในใจพลันรู้สึกทั้งซาบซึ้งและละอายใจไปพร้อมกัน

ถ้าหากเขาไม่ล้มป่วยก็คงดี ถ้าหากเขาไม่หลับสนิทขนาดนั้นก็คงดี

เมื่อมองความคิดของเขาออก ซ่งชิงเฟิงจึงเอ่ยปลอบว่า “ถ้านายไม่ป่วย นายก็คงกินอาหารพวกนั้นเข้าไปเหมือนกัน ตอนนี้ก็คงต้องไปนอนให้น้ำเกลืออยู่ที่สุขศาลาเหมือนพนักงานรักษาความปลอดภัยคนอื่น คนพวกนั้นตั้งใจวางแผนมาล่วงหน้าแล้ว ไม่ใช่เมื่อคืนนี้ ก็ต้องเป็นคืนพรุ่งนี้หรือคืนมะรืนอยู่ดี เพราะงั้นนายไม่ต้องโทษตัวเองหรอก”