บทที่ 472 ท่องเที่ยว

ซ่งชิงเฟิงมองผลไม้กระป๋องและของพื้นบ้านกองโตที่ไม่มีทางกินหมดได้ในบ้านพลางรู้สึกปวดหัว

"แม่ครับ แม่แบ่งเอากลับไปบ้างสิครับ แล้วก็ฝากเอาไปให้พวกลุงกับป้าใหญ่ด้วย ของเยอะขนาดนี้ บ้านเรามีกันอยู่ไม่กี่คน กินไม่ทันจริงๆ ครับ"

จางซูเฟินมองแล้วถึงกับเดาะลิ้น "หัวหน้าหน่วยผลิตหงเหอนี่ก็เกรงใจเกินไปแล้ว ให้ของมาเยอะแยะขนาดนี้ ตอนนี้อากาศร้อน เก็บไว้นานไม่ได้ด้วยสิ เอาเถอะ ฉันจะแบ่งเอากลับไปบ้าง พอดีจะได้แวะไปหาป้าใหญ่ของเหยาเหยาด้วย คราวก่อนจินอวี้มาหา สีหน้าดูไม่ค่อยดีเลย พอถามอะไรก็ไม่พูด สงสัยว่าอดีตสามีคนนั้นจะก่อเรื่องขึ้นมาอีกแน่ๆ"