บทที่ 479 มุกเดิมอีกแล้ว

ซ่งชิงเฟิงเร่งฝีเท้าเดินกลับไปที่ห้องพักผู้ป่วยทันที

เป็นไปตามคาด ผ่านไปไม่นาน สองสามีภรรยาคู่นั้นก็ตามมาจนถึงห้องพัก พอเห็นหน้าหงจินอวี้ ทั้งคู่ก็ทรุดตัวคุกเข่าลงหน้าเตียงคนไข้เสียงดังตุ้บ

แม่ยายของหลวี่จวิ้นเจี๋ยร้องไห้คร่ำครวญ “สหายจินอวี้ ฉันขอร้องล่ะ ปล่อยลูกสาวกับลูกเขยฉันไปเถอะนะ ลูกของพวกเขายังไม่ถึงขวบเลย จะขาดพ่อขาดแม่ไม่ได้หรอกนะ”