บทที่ 523 เอาชีวิตรอดด้วยตัวเอง

ลู่เหยาตื่นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองถูกขังอยู่ในที่มืดสนิท อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอับชื้น มีเพียงแสงสว่างรำไรส่องลงมาจากด้านบน ทำให้เธอมองเห็นได้ลางๆ ว่าตัวเองน่าจะอยู่ในสถานที่คล้ายกับห้องใต้ดิน

มือและเท้าของเธอถูกมัดไว้ เธอลองขยับดูก็พบว่าดิ้นไม่หลุด จึงตัดสินใจไม่ดิ้นรนต่อเพื่อเก็บแรงเอาไว้

ที่นี่เงียบสงัดมาก นอกจากเสียงลมหายใจและเสียงหัวใจเต้นของตัวเองแล้ว ก็ไม่มีสิ่งอื่นใดอีกเลย