บทที่ 525 เกลี้ยกล่อมซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ตู้ซานเหนียงสีหน้าเปลี่ยนไปทันที นางเท้าสะเอวพลางด่ากราด "ดีนี่ แกยังมีหน้ามาพูดอีก อยากหลอกให้ฉันออกไปโดนตำรวจจับใช่ไหม นังคนนี้ทำไมจิตใจถึงได้ชั่วร้ายนัก!"

ลู่เหยาแทบจะหัวเราะออกมาด้วยความโมโห พวกค้ามนุษย์ยังมีหน้ามาด่าว่าเธอใจคอเหี้ยมเกรียมอีกหรือ

"ฉันเปล่านะคะ ไม่ได้คิดแบบนั้นเลย ฉันคิดว่าพี่ไปเอาเงินจากสามีฉันมันได้เยอะกว่าเอาฉันไปขายจริงๆ ค่ะ พี่กลัวตำรวจจะเจอตัวใช่ไหมล่ะคะ ฉันออกความคิดให้ พี่พาฉันไปซ่อนให้ไกลกว่านี้อีกหน่อย แล้วให้เพื่อนพี่ไปส่งข่าวให้สามีฉัน ให้เขาเอาเงินมา ฉันอยู่ในมือพวกพี่ เขาไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่ามอยู่แล้ว พอพวกพี่ได้เงินก็ปล่อยฉันไป เป็นยังไงคะ"