บทที่ 547 พบพานคนคุ้นเคยในอดีต

“โธ่ แบบพวกนี้ไม่ได้เรื่องเลยสักนิด ไม่มีอันไหนเข้าตาสักชิ้น เอาไว้ฉันพาเธอไปซื้อที่ต่างประเทศดีกว่า หรือไม่พอกลับฮ่องกงแล้วค่อยไปซื้อก็ยังได้” ชายคนนั้นทำหน้าเอือมระอา พลางชี้นิ้วเลือกเครื่องประดับที่วางเรียงในตู้กระจกอย่างจุกจิก ไม่มีชิ้นไหนถูกใจเขาสักอย่าง

เว่ยหมิงอวี้ถือป้ายหยกชิ้นหนึ่งไว้ในมือ “ฉันว่าชิ้นนี้ก็ไม่เลวนะคะ สวยดีออก เหมาะกับคุณมากด้วย ได้ยินว่าช่วยคุ้มครองให้ปลอดภัย”

“นี่เธอเลือกให้ฉันเหรอ”