บทที่ 583 หรือว่าจะสลับตัวเด็กกัน

ถามให้รู้เรื่องไปเลยก็ดีเหมือนกัน เผื่อว่าพอรู้ความจริงชัดเจนแล้ว หม่าเฉิงอวิ้นจะได้ยอมตัดใจเสียที

หม่าเฉิงอวิ้นยิ้มกริ่มขึ้นมาทันที เขาวาดแขนกอดไหล่ซ่งชิงเฟิง “ถึงได้บอกไงว่านายนี่แหละมีน้ำใจที่สุด!”

ซ่งชิงเฟิงปัดมือเขาออก “ถอยไปห่างๆ เลย อย่าบอกนะว่าที่นัดผมมากินข้าววันนี้มีแต่เรื่องไร้สาระแค่นี้”