บทที่ 605 ทอดทิ้ง หลบหนี

ซ่งชิงเฟิงดึงตัวลู่เหยาเข้ามากอดไว้แน่นอย่างกะทันหัน

ลู่เหยาชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะกอดตอบเขาพลางเอ่ยถามอย่างอ่อนโยน “เป็นอะไรไปคะพี่ชิงเฟิง เจอเรื่องอะไรมาหรือเปล่า”

ซ่งชิงเฟิงกอดเธอเงียบๆ อยู่ครู่หนึ่ง ลู่เหยาไม่ได้ซักไซ้ต่อ ยอมให้เขากอดอยู่อย่างนั้น เพียงแต่ยกมือขึ้นลูบหลังเขาเบาๆ