บทที่ 623 การกลับมาของลู่เหวิน

คืนส่งท้ายปีเก่าของปีนี้ เขาหลางซานย่อมเต็มไปด้วยความครึกครื้นอย่างไม่ต้องสงสัย และจะกลายเป็นความทรงจำที่ฝังลึกในใจของชาวบ้านไปอีกนาน พวกเขารู้สึกราวกับได้ย้อนเวลากลับไปเมื่อสิบกว่าปีก่อนในยุคโรงอาหารรวม ทว่าสิ่งที่ต่างจากตอนนั้นก็คือ บนโต๊ะอาหารปีนี้มีทั้งเป็ด ไก่ เนื้อ ปลา และอาหารทะเลสารพัดอย่างให้กินกันจนไม่อั้น

พองานเลี้ยงเลิกรา ซ่งชิงเฟิงกับลู่เหยาก็ค่อยๆ เดินเอื่อยๆ อยู่รั้งท้าย มองดูเด็กๆ ไม่กี่คนที่กำลังวิ่งไล่หยอกล้อกันอยู่ด้านหน้า แววตาเปี่ยมล้นไปด้วยรอยยิ้ม บนท้องฟ้ามีดอกไม้ไฟเบ่งบานพร่างพราว ส่องแสงสว่างไสวสีแดงฉานไปทั่วครึ่งฟ้า

"ถ้าปีต่อๆ ไปคึกคักแบบนี้ได้ทุกปีก็คงดีสิคะ" ลู่เหยาเอ่ยขึ้นด้วยความรู้สึกซาบซึ้ง