บทที่ 145 ทุ่มเงินหมื่นอย่างไม่เสียดาย

ตอนที่เว่ยหลินถือจดหมายของฉีเทียนสิงมาถึงจวนอ๋องเจิ้นเป่ย ก็ได้รับแจ้งว่าจวิ้นจู่ไม่อยู่ที่จวน แต่ไปอยู่ที่โรงละครที่ใหญ่ที่สุดในเมืองหลวงเสียแล้ว

ทันทีที่ก้าวเข้าไปในโรงละคร ก็เห็นคนบนชั้นสองกำลังโปรยใบไม้ทองคำลงมาบนเวที

ใบไม้ทองคำร่วงหล่นลงมาบนเวทีไม่ขาดสายราวกับหิมะ