บทที่ 234 โอกาสรอดชีวิต

ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เซียวเจินมายืนอยู่ข้างกายฉินจินจือ

ฉินจินจือโยนเมล็ดผลไม้ทิ้งไปด้านข้างแล้วเช็ดมือ

“เจ้ากลัวว่าข้าจะลงมือจัดการเจ้าตอนที่เจ้าออกจากเมืองหลวงงั้นหรือ?”