บทที่ 288 เล่ห์เหลี่ยมคนแก่

ฉินจินจือวางสมุดบันทึกเล่มนั้นลงบนโต๊ะ

"ยามนี้เจียงหนานประสบอุทกภัย เจ้าเมืองซูโจวก็เป็นพวกโง่เขลา เมืองอื่นๆ ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ความสามารถด้านชลประทานของท่านหวังนั้นไม่มีใครเทียบได้ เมื่อสามสิบปีก่อนก็เป็นท่านที่ช่วยระงับสถานการณ์อุทกภัยในเจียงหนานเอาไว้ได้ ยามนี้เกิดภัยพิบัติขึ้นอีก ท่านจะยังนิ่งเฉยปล่อยให้ราษฎรทนทุกข์อยู่อีกหรือ"

ท่านหวังแค่นยิ้มบาง "ข้ามันก็แค่ไม้ใกล้ฝั่ง ไม่ได้มีความสามารถอย่างที่เจ้าว่า หากไม่มีเรื่องอันใดแล้ว ข้าขอตัว"