บทที่ 295 โจรในคราบผู้พิทักษ์

หลิวอีอีได้ยินดังนั้นก็กรอกตาใส่ "อะไรกัน รีบนักหรือไร พอข้ามาเจ้าก็จะไปแล้วหรือ?"

ฉินจินจือหัวเราะเบาๆ ก่อนจะยกนิ้วก้อยขึ้นเป่านกหวีด ทันใดนั้นก็มีหัวโล้นสองหัวกระโดดพรวดเข้ามาจากนอกหน้าต่าง "ลูกพี่!"

คนทั้งสองคืออดีตผู้ดูแลหน้าวัดไป๋เชวี่ย