บทที่ 297 วิชาจักรกล

ฉินจินจือและคนของนางพลิกตัวเข้าไปยังเรือนหลัง

พื้นที่ด้านในกว้างขวางและตกแต่งไว้อย่างงดงามประณีต แตกต่างจากความมัวเมาในอาคารด้านหน้าอย่างสิ้นเชิง

ซื่อซาชี้ไปยังเรือนสองหลังที่ตั้งอยู่ไกลที่สุด “ลั่วสุ่ย… ฉี”