บทที่ 342 วีรบุรุษควรค่าแก่การถูกจดจำ

หลิวชิงเหอก้าวลงมาจากรถม้า นางมองดูหลิวเคว่ที่ขี่อยู่บนหลังม้าด้วยสีหน้าหนักอึ้ง

"ท่านพี่ หากก้าวผ่านประตูเมืองนี้ไป นับจากนี้ท่านจะไม่ใช่หลิวเคว่ และข้าก็ไม่ใช่หลิวชิงเหออีกต่อไปแล้ว"

แววตาของหลิวเคว่ฉายความเคร่งขรึมขึ้นมาเช่นกัน ฐานะของพวกเขากำหนดไว้แล้วว่าเมื่อก้าวผ่านประตูนี้ไป ชีวิตภายภาคหน้าย่อมไม่อาจสงบสุขได้อีก