บทที่ 451 ตกอับไร้หนทางหวนคืน

ซื่อซาแบกโถใบนั้นกลับมาที่จวนอ๋องแล้ววางไว้กลางลานเรือนของฉินจินจือ

ฉินจินจือมองซื่อซาด้วยความกังขา

เห็นนางเปิดฝาโถออก “คนอยู่ในนี้เจ้าค่ะ ส่วนแมลง… ตายหมดแล้ว”