บทที่ 454 จดหมายลา

เดิมทีฉินจินจือตั้งใจจะปีนกำแพงเข้ามา ทว่าเต้าเหรินฉางเฟิงกลับวางกับดักหนูไว้หลายสิบอันทั้งในและนอกกำแพง กะจะให้ข้าหนีบเท้าจนพิการเลยหรืออย่างไร

เต้าเหรินฉางเฟิงปรายตามองนาง “จะออกเดินทางเมื่อใด”

ฉินจินจือไม่เกรงใจแม้แต่น้อย นางถือวิสาสะรื้อขนมออกจากตู้ของเขา “อีกสามวัน”