บทที่ 461 พ่ายแพ้

ในกองทัพที่ต้องรบราฆ่าฟันกันอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ยามเสบียงขาดแคลน เหล่าทหารมักจะพากันเข้าป่าไปล่าสัตว์ ตาข่ายดักสัตว์จึงเป็นอุปกรณ์ที่ใช้กันบ่อยที่สุด ขอเพียงสัตว์ป่าหลงเข้ามา ก็จะถูกพันธนาการจนขยับเขยื้อนไม่ได้

เยี่ยนเฟยดิ้นขลุกขลักอยู่ในตาข่ายพลางตะโกน “ฉินซาน! ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้! ข้าไม่มีเวลามาเล่นขายของกับเจ้าหรอกนะ!”

ท่ามกลางสีหน้าโกรธจัดของเยี่ยนเฟย ฉินจินจือก็เดินเนิบนาบเข้ามาใกล้ ในเวลาเดียวกัน องครักษ์ประจำตัวทั้งยี่สิบคนของนางก็ปรากฏตัวขึ้นด้านหลัง