บทที่ 104 ขโมยไก่ไม่ได้ เสียข้าวสารไปกำมือ

เดิมทีเธอนึกว่าน้องชายเป็นคนใจกว้าง เมื่อครู่ตอนเขายังไม่ซัดทอดถึงตัวเธอ ก็นึกว่าต่อไปเขาก็คงไม่ทำเช่นนั้นอีก

ใครจะไปคิดว่าพอถึงนาทีสุดท้าย หวังจิ้นจะวกกลับมาแว้งกัดกันแบบนี้

ทั้งที่เธอเพิ่งจะปฏิเสธเรื่องนี้ต่อหน้าผู้คนมากมายด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยมแท้ๆ