บทที่ 109 ลับ ๆ ล่อ ๆ

อีกอย่าง นี่เป็นทรัพย์สินของรัฐ จะให้ใครที่ไหนไม่รู้มาทำธุรกิจสุ่มสี่สุ่มห้าก็ไม่ได้

หากเกิดทำธุรกิจผิดกฎหมายขึ้นมาจนเป็นภัยต่อสังคม จะไม่กลายเป็นว่าพวกเขากลายเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดหรอกหรือ?

“ตกลงครับ” เย่เสี่ยวเฟยเข้าใจในจุดนี้ดี