บทที่ 117 เสี่ยวเฟยนั่งข้างฉัน

"ในเมื่อเขามีความสัมพันธ์ที่ดีกับคนพวกนั้น พวกเขาก็ควรจะเป็นกลุ่มแรกที่อยากยื่นมือเข้าช่วยเขาสิ หากคนเหล่านั้นพากันหลีกเลี่ยงไม่ยอมให้ยืมแล้วกลับมาหาคนอื่นแบบนี้ แสดงว่าต้องมีเรื่องผิดปกติเกิดขึ้นจนทำให้คนในกลุ่มเดียวกันไม่กล้ายื่นมือช่วยเขาแน่" เย่เสี่ยวเฟยวิเคราะห์เหตุผล

"จริงด้วยสิ เขาควรไปหาคนที่สนิทด้วยก่อนถึงจะถูก แล้วทำไมจู่ๆ ถึงมาหาคุณได้ล่ะ?" แม่เหอเริ่มฉุกคิดขึ้นมาได้

พ่อเหอนิ่งไปครู่หนึ่ง ดูเหมือนจะเริ่มคล้อยตามแล้ว