บทที่ 217 ตายทั้งเป็นในสังคม

"เรื่องที่เสี่ยวเฟยมาขายบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปหน้าโรงงานน่ะ ผมเป็นคนรับผิดชอบทั้งหมด ใครบอกว่าผมไม่รู้เรื่อง?" ท่านผู้อำนวยการหวังในที่สุดก็สบโอกาสพูดแทรกขึ้นมาได้ จึงรีบกล่าวทันที

เมื่อครู่สวีรุ่ยเจียงกับอี้ซิ่วและหลัวฟางต่างคนต่างพูดแทรกไปมา ทำให้เขาหาจังหวะพูดไม่ได้เลย ตอนนี้ถือว่าสบโอกาสแล้ว

"อาหวังครับ เรื่องนี้ไม่ใช่พ่อผมเป็นคนดูแลอยู่หรือครับ?" สวีรุ่ยเจียงเบิกตากว้าง สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ