บทที่ 225 คนที่เก่งที่สุดในบ้านเรา

เย่เสี่ยวเฟยราวกับอ่านใจหลินจิ้งกังออก

เขาจึงพาอีกฝ่ายแทรกตัวเข้าไปที่หัวแถว

ตรงนั้นมีเพียงตู้ใส่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปตั้งอยู่อย่างเรียบง่าย พนักงานหลายคนกำลังสาละวนมือเป็นระวิง แต่ก็ยังยุ่งจนแทบหมุนตัวไม่ทัน