บทที่ 229 ตะลึงไปเลย

ตั้งแต่ออกมาจากโรงพยาบาล เย่เสี่ยวเฟยก็ยังจมอยู่กับความปีติยินดีนั้น

พอเห็นเหอจิ้งเจียเดินอยู่ข้างๆ เขาถึงเพิ่งได้สติกลับมา รีบเข้าไปประคองเธอ "เมีย เดินช้าๆ หน่อย ผมประคองเอง"

น้ำเสียงเต็มไปด้วยความดีใจ