บทที่ 279 แต่งงานเร็วเกินไป

เจียงเสี่ยวอิ๋งส่ายหน้า "ไม่ค่ะ"

เธอเข้าใจว่าคนที่อยู่หน้าประตูคือพ่อ พอออกมาก็พุ่งเข้าไปกอดทันที แน่นอนว่าไม่ได้ล้มลงไป แต่พอนึกถึงตอนนี้แล้วก็อดอายไม่ได้

"เสี่ยวอิ๋ง ครั้งนี้ถือว่าโชคดีนะที่มีเสี่ยวเฟยอยู่ตรงนี้ ถ้าคราวหน้าลูกยังซุ่มซ่ามวิ่งพรวดพราดออกมาจากข้างในอีก ไม่แน่ว่าอาจจะล้มลงไปจริงๆ ก็ได้"