บทที่ 379 ไปเชิญถึงบ้าน

“ผม?”

หงฉางเฟิงได้ยินเข้าก็ทำหน้าไม่ถูก “พ่อครับ ผมไม่ไปเด็ดขาด”

ยังไงเสียเขาก็เป็นถึงคนมีหน้ามีตาในตัวเมืองนะ!