บทที่ 445 ความกังวลของเหอจิ้งเจีย

เหอจิ้นเฟิงตกตะลึง ก่อนจะขบกรามแน่น "พวกนั้นแม้แต่เงินของพวกคุณก็ยังกล้าเอาไป นี่พวกเขายังมีความเป็นคนเหลืออยู่อีกหรือเปล่า!"

พ่อกับแม่ไม่รู้ความจริง แต่ผัวเมียเฝิงหวั่งหมิงน่ะรู้ดีแก่ใจ

เหอซินลี่และอวี๋กุ้ยเฟินรู้ว่าตัวเองพลาดไปแล้ว สองผู้เฒ่าไม่ปริปากพูดอะไร ได้แต่ส่งสายตาคาดหวังไปยังเย่เสี่ยวเฟย หากจะถามว่าใครที่มีโอกาสช่วยให้พวกเขาตามเงินก้อนนั้นคืนมาได้ ก็คงมีแต่เย่เสี่ยวเฟยคนเดียวนี่แหละ