บทที่ 459 นี่แหละที่เรียกว่าฆ่าคนต้องฆ่าที่ใจ

“ใครเป็นคนบอกว่าจะให้คนทั้งธนาคารอยู่ทำงานล่วงเวลาทำรายการให้น่ะ?” เขาหันไปมอง รปภ. น้ำเสียงติดจะหงุดหงิดอยู่บ้าง

รปภ. ปรายตามองเสี่ยวเฟย

“ผมเองครับ” เสี่ยวเฟยเอ่ยปาก “ผู้จัดการครับ การอยู่ทำงานล่วงเวลามันอาจจะไม่สมเหตุสมผลจริงๆ แต่วันพรุ่งนี้ถึงผมจะเอาเงินมาให้ พวกคุณก็ต้องอยู่ทำงานล่วงเวลาอยู่ดี แถมยังจะไปรบกวนเวลาทำรายการปกติด้วย เงินตั้งเยอะขนาดนี้ ผมเก็บไว้กับตัวก็ไม่ปลอดภัยหรอกครับ”