ตอนที่ 148 จูหยวนจาง ข้าจะตั้งกรมเวหาเหิน!

บอลลูนลมร้อนค่อย ๆ ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า เถากว่างอี้ยืนอยู่ในกระเช้าสาน สองมือจับขอบกระเช้าแน่น หัวใจเต้นรัวดุจกลองศึก

เมื่อลอยสูงขึ้นเรื่อย ๆ สายตาของเขาก็กว้างไกลตามไปด้วย ลานเรือนเชิงเขาใต้ฝ่าเท้าหดเล็กลงทุกที กำแพงเมืองอิ้งเทียนฝู่ที่อยู่ไกลออกไปเริ่มปรากฏสู่สายตา

"นี่หรือคือความรู้สึกยามเหินเวหา" เถากว่างอี้พึมพำกับตัวเอง แววตาเปี่ยมล้นด้วยความตื่นตะลึง