ตอนที่ 157 ดีละ ชูเซวียนอีกแล้วรึ!

หลานอวี้ชะงักไป ก่อนจะหัวเราะอย่างไม่ยี่หระ "ท่านแม่ทัพ ไยต้องโมโหถึงเพียงนี้ สุรากลั่นผสมน้ำก็คือสุราเลิศรส เหล่าทหารหาญกรำศึกมาหลายวัน เหน็ดเหนื่อยแสนสาหัส ดื่มสุราเป็นรางวัลสักหน่อยก็สมควรแล้วนี่"

มู่ยิงได้ยินดังนั้นก็เหลืออด ตวาดเสียงกร้าว "หลานอวี้! เจ้ารู้หรือไม่ว่าสุรากลั่นพวกนี้เอาไว้ใช้ช่วยชีวิตคน! ทหารบาดเจ็บกำลังรอสุรากลั่นไปล้างแผล แต่เจ้ากลับเอาไปกินเล่นเป็นเหล้า ช่างเห็นชีวิตคนเป็นผักปลาแท้ๆ!"

หลานอวี้ถูกรัศมีของมู่ยิงสะกดจนสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย ทว่าไม่นานก็กลับมาหยิ่งยโสดังเดิม "มู่ยิง เจ้าไม่ต้องมาเสแสร้งทำเป็นคนดีแถวนี้! ข้านำทัพออกศึกย่อมรู้ว่าควรทำสิ่งใด ไม่ต้องให้เจ้ามาชี้หน้าสั่งสอน!"