ตอนที่ 227 ข้าชูเซวียน ตกเป็นเป้าเล่นงานงั้นหรือ

มาถึงขั้นนี้แล้ว จิ้นหวังจูซวงก็ไม่เกรงกลัวผลลัพธ์ใดๆ อีก เอ่ยปากมาก็เป็นถ้อยคำที่ทำให้คนฟังรู้สึกหนาวเหน็บ ราวกับเรื่องทั้งหมดเป็นความผิดของจูเปียวคนเดียว ไม่เกี่ยวกับตนแม้แต่น้อย

จูเปียวค่อยๆ เอ่ยปาก น้ำเสียงแฝงความแหบพร่า ราวกับช่วงหลายวันมานี้ต้องลมหนาวจับไข้ เสียงจึงแปร่งไปจากยามปกติอยู่บ้าง "เจ้ารู้ตัวว่าผิดก็ดีแล้ว หวังว่าชาติหน้าพวกเราจะยังได้เป็นพี่น้องกันอีก"

สิ้นเสียงคำพูดนี้ของจูเปียว