บทที่ 104 ฉันดวงดีมาก

หลินเนี่ยหรานหลุบตามองเวลา เขายื่นร่มไม้ไผ่กับชุดเกราะทั้งตัวที่ซ่อมเสร็จแล้วให้ฉินรั่ง จากนั้นก็เอนหลังหาท่านอนสบายๆ บนเก้าอี้เตรียมพักผ่อน

อันอิ๋งได้ร่มคืนก็ดีใจมาก พอหมุนเล่นดูสองสามทีตั้งใจจะเอ่ยขอบคุณ อีกฝ่ายก็จัดแจงท่านอนพร้อมหลับไปเรียบร้อยแล้ว

อันอิ๋งเอ่ยถาม "ทำไมไม่กลับไปนอนล่ะครับ"