บทที่ 117 โง่หน่อยจะดีกว่า

พอหลินอี้ก้าวพ้นประตูไปได้ไม่กี่วินาที ทั้งสี่คนก็กรูกันเข้าไปในห้องทำงานเพื่อหาเบาะแสทันที ความสำคัญของข้อมูลในด่านสิ่งประหลาดนั้นชัดเจนอยู่แล้ว มีโอกาสแบบนี้พวกเขาย่อมไม่มีทางปล่อยให้หลุดมือ

ไม่กี่นาทีต่อมา หลินอี้ก็กลับมา ทั้งสี่คนรีบทำทีเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วถอยออกมายืนนอกห้อง

เด็กหนุ่มเปลี่ยนรองเท้าแตะตรงประตูทางเข้า นัยน์ตาสีแดงก่ำปรายมองไปทางห้องทำงานแวบหนึ่ง ยังไม่ทันที่พวกเขาจะได้รู้สึกผิด เขาก็ชี้ไปที่นอกประตู "พวกคุณไปได้แล้ว"