บทที่ 140 ไปโรงเรียน

หมี่ฉู่ฉู่ยืนรออยู่ท่ามกลางลมหนาวสองสามนาที ปรากฏว่าเช้าตรู่ขนาดนี้กลับไม่เจอใครเลยสักคน อยากจะหาข้อมูลเพิ่มเติมก็จนปัญญา

พอมองซ้ายแลขวา เธอก็เดินไปหน้าประตูใหญ่ชั้นหนึ่งแล้วเตะกล่องกระดาษที่กองอยู่หน้าประตูเข้าเต็มแรงสองที ทว่าแค่สองทีนี้ก็เล่นเอาเธอหน้ามืดเกือบล้มพับ ต้องเกาะกำแพงพักหายใจอยู่นาน

"สมรรถภาพร่างกายของเด็กคนนี้มันจะแย่เกินไปแล้ว"