บทที่ 144 ความตายสามครั้ง

บนพื้นข้างตัวพวกเขา สิ่งที่นอนแอ้งแม้งอยู่คือไม้ม็อบเปียกน้ำที่มีเศษผ้าสีดำ ส่วนพื้นที่เปียกแฉะจนทำให้เธอลื่นตลอดเวลาก็คือน้ำที่พวกนั้นจงใจเทราดไว้ มีดปลายแหลมที่มีหนามคมซึ่งกรีดแขนเธอจนเป็นแผล แท้จริงแล้วเป็นเพียงเศษกระจกแตกที่มีเหลี่ยมคม

"มันเริ่มตีพวกเราก่อน พวกเราถึงได้สู้กลับ!" นักเรียนรุ่นพี่ดูไม่เกรงกลัวเลยสักนิด แถมยังมีแก่ใจหันมาถลึงตาใส่หมี่ฉู่ฉู่

หมี่ฉู่ฉู่เหนื่อยล้าจนหน้ามืดจากการดิ้นรนเอาชีวิตรอด จึงคร้านจะใส่ใจ ได้ยินเพียงเสียงปลอบประโลมและช่วยวิเคราะห์ของเพื่อนๆ ดังขึ้นเป็นระยะ